مصاحبه آقاي مهندس على نقيب

س: آقاي مهندس! لطفاً در مورد سوابق تحصيلي و شغلي خود توضيح دهيد.

من متولد سال ۱۳۳۵ در تهران هستم. در سال ۱۳۴۲ وارد دبستان دماوند و در سال ۱۳۴۸ وارد دبيرستان اروندرود در خيابان جمهوري تهران شدم. در سال ۵۴ در كنكور آزمايشي سراسري شركت كردم و در اكثر دانشگاه ها پذيرفته شدم و به دليل علاقه خاصي كه به رشته مهندسي صنايع دانشگاه صنعتي شريف داشتم آن را انتخاب كردم و در دروس مهندسي صنايع نمرات نسبتاً خوبي را كسب كردم. نكتها ي كه به آن افتخار مي كنم اين است كه تمام دوران تحصيل من در مدارس دولتي بوده و در هيچ  مؤسسه غيرانتفاعي تحصيل نكرده ام. پس از كنكور، در سال ۵۸ به دليل انقلاب فرهنگي وقفه اي در تحصيلاتم ايجاد شد. در سال ۶۰ دانشگاه ها بازگشايي شد و تحصيلاتم را در سال ۶۱ به اتمام رساندم. از سال ۱۳۶۰ در سازمان صنايع ملي (كه تازه تأسيس شده بود) به عنوان كارشناس صنعتي و از سال ۱۳۶۵ به عنوان مدير عامل شركت زمزم ايران مشغول به كار شدم. از سال ۱۳۶۸ در سازمان اقتصادي كوثر (سازمان اقتصادي بنياد شهيد) به عنوان مدير گروه شيميايي و نساجي كار كرده ام و از سال ۱۳۷۳ تاكنون نيز در شركت كف (داروگر) به عنوان مدير عامل مشغول به كار هستم.

 س: شما در شركت كف به عنوان بنگاه ملي در توليد ملي هم مي توانيد تأثيرگذار باشيد. در اين مدت چه اتفاقاتي رخ داد؟

ما يك دوران انقلابي را گذرانديم و دوران پر از فراز و نشيب پس از انقلاب و به ويژه جنگ تحميلي ۸ ساله اثرات منفي بسيار زيادي در ابعاد اقتصادي و صنعتي كشور داشت. لزوم تأمين مايحتاج مردم و كنترل قيمت ها در اين دوران، تصدي دولت بر امور را بيشتر نمود. عوامل بيروني زيادي در توسعه شركت ها دخالت داشتند. به همين دليل نمي توان گفت كه مديريت بر توليد چه اثري داشت؛ زيرا مديريت در آن زمان تابع شرايط موجود بود. ولي در سالهاي ۶۸ و ۶۹ مديريت درون شركت ها عامل پيشرفت آنها بودند. سال ۷۳ كه به شركت كف وارد شدم عليرغم رفع بسياري از موانع، به دليل برخي محدوديت ها هنوز بسياري از كالاها سهميه بندي بود. تمام كالاها تقريباً از حالت دولتي خارج شده بود، اما ارز به دليل محدوديت ها هنوز سهميه بندي بود و اگر مديري قصد داشت كالايي را بيشتر توليد كند، نمي توانست. اما به مرور زمان در سال ۷۳ سهميه بندي بسياري از محصولات نظير شامپو، صابون،خميردندان، مايع ظرفشويي و … برداشته شد و بازار رقابتي، حاشيه امن شركت ها را از بين برد و بدين ترتيب مديراني موفق تر بودند كه به كيفيت محصول و خواست مشتري توجه داشتند. به نظر من شركت كف در اين زمينه بيشترين رشد را داشته است. ما با راهبرد هدفمندي كه داشتيم توانستيم تنوع محصولات خود را در ده سال اخير از ۲۵ قلم محصول به بيش از ۱۶۰ محصول برسانيم كه با توجه به رشد جمعيت و افزايش مصرف از بازار مناسبي برخوردار بوده است و در مجموع بايد گفت شركت كف در طول ده سال به دليل هدفمند بودن توسعه طولي وعرضي، از رشد قابل توجهي برخوردار بوده است.

س: در حال حاضر چند درصد از مواد اوليه را از خارج وارد مي كنيد؟

در گذشته اكثر مواد اوليه از خارج تهيه مي شد، اما در ده سال اخير بيشتر مواد اوليه در داخل توليد مي شود. به عنوان مثال ۹۰ ٪ مواد اوليه شامپو در داخل توليد مي شود. شركت كيمياي ايران مسئوليت توليد مواد اوليه را براي شركت كف به عهده دارد كه علاوه بر كاهش وابستگي، موجب افزايش كيفيت محصولات گرديده است.

س: آيا مواد اوليه به كشورهاي ديگر صادر مي شود و يا امكان صادر شدن آن وجود دارد؟

بله، در حال حاضر اسيد سولفوريك و مواد اوليه شامپو به خارج از كشور به خصوص كشورهاي همسايه مانند پاكستان صادر مي شود.

س: آيا وابستگي در اين صنعت برطرف شده است؟

نام وابستگي را مي توانيم همبستگي بگذاريم. مشكل، توانستن و نتوانستن نيست بلكه توسعه اقتصادي، مهم است. فرض كنيد كه براي توليد صابون ۱۵ الي ۲۰ درصد روغن نارگيل احتياج است و از آنجا كه كشور ما منطقه حاره اي نيست و در آن نارگيل رشد نمي كند، بايد روغن نارگيل را وارد كنيم كه من اين را وابستگي نميدانم بلكه به نظر من همبستگي است. در تمام دنيا هم همين طور است. يعني مواد اوليه اي كه از مواد طبيعي به دست مي آيد را از جايي كه منابع طبيعي ارزان تري داشته باشد تأمين مي كنند، اما مواد اوليه اي را كه از توسعه صنعتي توليد مي شود خودشان توليد مي كنند. ما نيز مواد اوليه اي مانند اسيد سولفوريك و … را درون مجموعه داروگر تهيه مي كنيم و در اين زمينه صد در صد خودكفا هستيم.

س: شما چه اهداف بلندي براي توسعه شركت در نظر گرفته ايد؟

اهداف شركت از ابتدا به اين شكل بود كه ما بايد بتوانيم نيازهاي جامعه را برآورده كنيم. در راستاي اين اهداف، شركت كف از يك شركت سهامي عام تبديل به يك هلدينگ كمپاني شد. شركت كف، هشت شركت زير مجموعه دارد كه اكثراً در نوع خود جزو شركت هاي بزرگ توليد هستند. تا سال گذشته صنايع بسته بندي داروگر تنها توليدكننده تيوب در كشور بود و اكنون بزرگترين توليدكننده تيوب هاي چند لايه است. ما نه تنها نيازهاي خودمان بلكه نيازهاي ديگران را نيز توليد مي كنيم. در زمينه مواد اوليه، توسعه ما خوب بوده است و بيشتر مواد اوليه مورد نياز را در شركت كيمياي ايران توليد مي نماييم. يكي ديگر از شركت هاي مجموعه، شركت ياس خرمشهر است. ياس خرمشهر يك شركت قديمي است كه در طول جنگ از بين رفت و سپس از سوى شركت كف خريداري شد و اكنون بزرگترين توليدكننده صابون در كشور است. مجموعه داروگر داراي پخش سراسري است؛ به طوري كه در تمامي نقاط كشور محصولات را با قيمت ثابت به دست مصرف كننده مي رساند. ما تنها شركتي هستيم كه در زمينه پخش محصولات در تمام كشور موفق است. همچنين ساخت بزرگترين كارخانه پودر رختشويى را از سال ۸۱ در اشتهارد كرج آغاز كرده ايم كه اكنون در مرحله آزمايشي توليد است و امسال افتتاح خواهد شد. ما در بلند مدت سه چشم انداز مهم را براي شركت تعريف نموده ايم كه شامل موارد زير است:

۱- گروه كف بزرگترين مجموعه شوينده و بهداشتي كشور

۲- گروه كف در خدمت بهداشت و سلامت جامعه

۳- حركت به سوي جهاني شدن گروه كف

كه تمام برنامه ها و اهداف شركت در راستاي تحقق چشم انداز، طراحي شده و به اجرا در مي آيد.

س: فكر مي كنيد بازار خوبي خواهيد داشت؟

بله، زيرا مردم به محصولات داروگر اعتماد دارند و اين يكي از ابزارهاي مديريت است. در ابتدا كه وارد اين شركت شدم، احساس كردم از نشان شركت مي توان استفاده خوبي كرد. به دليل اين كه مردم به اين نشان اعتماد دارند. اين بزرگترين سرمايه ما بود. در حقيقت توانستيم به دليل داشتن نام نيك و اعتماد مردم، محصولاتي را توليد كنيم كه سهم بالايي را در بازار به خود اختصاص مي دهند. همچنين از ابزار بازاريابي، توزيع و برنامه ريزي به منظور تربيت نيروهاي متخصص و كارشناس « شركت كف » خوبي استفاده كرديم و در نهايت در سال گذشته مورد نياز صنعت توانست اولين مركز آموزشي علمي كاربردي را در صنايع بهداشتي و آرايشي در كرج با مجوز دانشگاه علمي كاربردي ايجاد نمايد.

س: فعاليت هاي شركت شما درچه زمينه اي است؟

در حال حاضر فعاليت هاي شركت با گرايش بهداشتي و گرايش آرايشي و بهداشتي است كه در آينده هم توسعه پيدا خواهد كرد.

س: نحوه پذيرش دانشجو از سوى مركز آموزش علمي كاربردي داروگر چگونه است؟

ما از طريق آزمون سراسري دانشجو مي گيريم و سال گذشته اولين سري دانشجويان و بهمن امسال دومين سري دانشجويان مان فارغ التحصيل مي شوند.

س: به نظر شما يك كارآفرين موفق چه ويژگي هاي عمده اي دارد؟

كلمه كا رآفريني كلمه بسيار خوبي است و من فكر مي كنم كه مشوق خوبي براي افراد خوش ذوق و مبتكر است. ابتكار و خلاقيت نقش اصلي است كه كارآفرين بايد ايجاد كند. البته اين ابتكار و خلاقيت مي تواند در هر زمينه اى باشد. مي تواند نوآوري باشد يعنى تشخيص نيازهاي يك جامعه و در آن راستا حركت كردن باشد. مي تواند با كالاها و خدماتي كه عرضه مي كند موجب ارتقاى فرهنگي جامعه بشود. من فكر مي كنم كه يك فرد كارآفرين ابتدا بايد آرمان گرا باشد، يعني اول بايد ببيند اين كاري كه مي خواهد انجام دهد براي چيست و در چه جهتي است. اگر در جهت منافع ملي كشور و در جهت رشد و تعالي اهداف جامعه است مسلماً مي تواند موفق باشد. دوم اين كه بايد تحولگرا باشد. يعني بتواند با قدرت تشخيص خود نيازهاي تحقق نيافته جامعه را شناسايي و براي رفع آنها برنامه ريزي نمايد. من به عنوان فارغ التحصيل دانشگاه صنعتي شريف چون علاقه خاصي به دانشگاهم دارم هميشه سعي كردم ارتباط خود را با دانشگاه حفظ كنم. از بدو تأسيس انجمن فارغ التحصيلان دانشگاهمان عضو آنجا بودم. چندين دوره است كه جزو هيئت امنا و عضو هيئت اجرايي انجمن فارغ التحصيلان هستم و اين برايم افتخارى است كه بتوانم ارتباط خود را با دانشگاه حفظ كنم. متأسفانه بعضي از فارغ التحصيلان مانند يك ماهي كه در آب هاى آزاد رها مي شود، پس از فارغ التحصيل شدن در جامعه رها مي شوند و خود را با دانشگاه، بيگانه احساس مي كنند. دانشگاه صنعتي شريف در جهت حفظ رابطه فارغ التحصيلان با دانشگاه، در مراحل ابتدايي موفق بوده است اما هنوز در ابتداي راهند. ارتباط فارغ التحصيلان با دانشگاه، ارتباط با علم و فناورى روز است كه به كار بردن آن در صنعت ميتواند خيلي مؤثر باشد.

س: نظر شما در مورد شركت هاي دانشجويي چيست؟

ما عمدتاً در تئوري خيلي قوي هستيم اما در عمل نه. تشكيل شركت هاي دانشجويي، يك سازمان دهي منسجم ملي باشد، اما آيا واقعاً عملي است؟ آيا مانند خيلي « به نظر مي آيد» در جهت رشد كارآفريني است و روشي كه از كارها نخواهد شد كه نيمه تمام مانده اند؟ به نظر من بايد كمي اجرايي تر فكر كنيم. يك مقدار كار را كوچك تر گرفته و اجازه رشد به آن بدهيم. شايد بشود اين را گفت كه يكي از دلايل موفقيت من در شركت كف اين بوده است كه هر كسي را به عنوان معاون خود قبول نكرده ام. به نظر من هر سازماني يك مدير مي خواهد كه در درجه اول بايد مأموريتش براي خودش تفهيم كامل شده باشد در درجه دوم قابليت اجرا داشته باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *