مصاحبه آقای مهندس على نقیب

س: آقای مهندس! لطفاً در مورد سوابق تحصیلی و شغلی خود توضیح دهید.

من متولد سال 1335 در تهران هستم. در سال 1342 وارد دبستان دماوند و در سال 1348 وارد دبیرستان اروندرود در خیابان جمهوری تهران شدم. در سال 54 در کنکور آزمایشی سراسری شرکت کردم و در اکثر دانشگاه ها پذیرفته شدم و به دلیل علاقه خاصی که به رشته مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف داشتم آن را انتخاب کردم و در دروس مهندسی صنایع نمرات نسبتاً خوبی را کسب کردم. نکتها ی که به آن افتخار می کنم این است که تمام دوران تحصیل من در مدارس دولتی بوده و در هیچ  مؤسسه غیرانتفاعی تحصیل نکرده ام. پس از کنکور، در سال 58 به دلیل انقلاب فرهنگی وقفه ای در تحصیلاتم ایجاد شد. در سال 60 دانشگاه ها بازگشایی شد و تحصیلاتم را در سال 61 به اتمام رساندم. از سال 1360 در سازمان صنایع ملی (که تازه تأسیس شده بود) به عنوان کارشناس صنعتی و از سال 1365 به عنوان مدیر عامل شرکت زمزم ایران مشغول به کار شدم. از سال 1368 در سازمان اقتصادی کوثر (سازمان اقتصادی بنیاد شهید) به عنوان مدیر گروه شیمیایی و نساجی کار کرده ام و از سال 1373 تاکنون نیز در شرکت کف (داروگر) به عنوان مدیر عامل مشغول به کار هستم.

 س: شما در شرکت کف به عنوان بنگاه ملی در تولید ملی هم می توانید تأثیرگذار باشید. در این مدت چه اتفاقاتی رخ داد؟

ما یک دوران انقلابی را گذراندیم و دوران پر از فراز و نشیب پس از انقلاب و به ویژه جنگ تحمیلی 8 ساله اثرات منفی بسیار زیادی در ابعاد اقتصادی و صنعتی کشور داشت. لزوم تأمین مایحتاج مردم و کنترل قیمت ها در این دوران، تصدی دولت بر امور را بیشتر نمود. عوامل بیرونی زیادی در توسعه شرکت ها دخالت داشتند. به همین دلیل نمی توان گفت که مدیریت بر تولید چه اثری داشت؛ زیرا مدیریت در آن زمان تابع شرایط موجود بود. ولی در سالهای 68 و 69 مدیریت درون شرکت ها عامل پیشرفت آنها بودند. سال 73 که به شرکت کف وارد شدم علیرغم رفع بسیاری از موانع، به دلیل برخی محدودیت ها هنوز بسیاری از کالاها سهمیه بندی بود. تمام کالاها تقریباً از حالت دولتی خارج شده بود، اما ارز به دلیل محدودیت ها هنوز سهمیه بندی بود و اگر مدیری قصد داشت کالایی را بیشتر تولید کند، نمی توانست. اما به مرور زمان در سال 73 سهمیه بندی بسیاری از محصولات نظیر شامپو، صابون،خمیردندان، مایع ظرفشویی و … برداشته شد و بازار رقابتی، حاشیه امن شرکت ها را از بین برد و بدین ترتیب مدیرانی موفق تر بودند که به کیفیت محصول و خواست مشتری توجه داشتند. به نظر من شرکت کف در این زمینه بیشترین رشد را داشته است. ما با راهبرد هدفمندی که داشتیم توانستیم تنوع محصولات خود را در ده سال اخیر از 25 قلم محصول به بیش از 160 محصول برسانیم که با توجه به رشد جمعیت و افزایش مصرف از بازار مناسبی برخوردار بوده است و در مجموع باید گفت شرکت کف در طول ده سال به دلیل هدفمند بودن توسعه طولی وعرضی، از رشد قابل توجهی برخوردار بوده است.

س: در حال حاضر چند درصد از مواد اولیه را از خارج وارد می کنید؟

در گذشته اکثر مواد اولیه از خارج تهیه می شد، اما در ده سال اخیر بیشتر مواد اولیه در داخل تولید می شود. به عنوان مثال 90 ٪ مواد اولیه شامپو در داخل تولید می شود. شرکت کیمیای ایران مسئولیت تولید مواد اولیه را برای شرکت کف به عهده دارد که علاوه بر کاهش وابستگی، موجب افزایش کیفیت محصولات گردیده است.

س: آیا مواد اولیه به کشورهای دیگر صادر می شود و یا امکان صادر شدن آن وجود دارد؟

بله، در حال حاضر اسید سولفوریک و مواد اولیه شامپو به خارج از کشور به خصوص کشورهای همسایه مانند پاکستان صادر می شود.

س: آیا وابستگی در این صنعت برطرف شده است؟

نام وابستگی را می توانیم همبستگی بگذاریم. مشکل، توانستن و نتوانستن نیست بلکه توسعه اقتصادی، مهم است. فرض کنید که برای تولید صابون 15 الی 20 درصد روغن نارگیل احتیاج است و از آنجا که کشور ما منطقه حاره ای نیست و در آن نارگیل رشد نمی کند، باید روغن نارگیل را وارد کنیم که من این را وابستگی نمیدانم بلکه به نظر من همبستگی است. در تمام دنیا هم همین طور است. یعنی مواد اولیه ای که از مواد طبیعی به دست می آید را از جایی که منابع طبیعی ارزان تری داشته باشد تأمین می کنند، اما مواد اولیه ای را که از توسعه صنعتی تولید می شود خودشان تولید می کنند. ما نیز مواد اولیه ای مانند اسید سولفوریک و … را درون مجموعه داروگر تهیه می کنیم و در این زمینه صد در صد خودکفا هستیم.

س: شما چه اهداف بلندی برای توسعه شرکت در نظر گرفته اید؟

اهداف شرکت از ابتدا به این شکل بود که ما باید بتوانیم نیازهای جامعه را برآورده کنیم. در راستای این اهداف، شرکت کف از یک شرکت سهامی عام تبدیل به یک هلدینگ کمپانی شد. شرکت کف، هشت شرکت زیر مجموعه دارد که اکثراً در نوع خود جزو شرکت های بزرگ تولید هستند. تا سال گذشته صنایع بسته بندی داروگر تنها تولیدکننده تیوب در کشور بود و اکنون بزرگترین تولیدکننده تیوب های چند لایه است. ما نه تنها نیازهای خودمان بلکه نیازهای دیگران را نیز تولید می کنیم. در زمینه مواد اولیه، توسعه ما خوب بوده است و بیشتر مواد اولیه مورد نیاز را در شرکت کیمیای ایران تولید می نماییم. یکی دیگر از شرکت های مجموعه، شرکت یاس خرمشهر است. یاس خرمشهر یک شرکت قدیمی است که در طول جنگ از بین رفت و سپس از سوى شرکت کف خریداری شد و اکنون بزرگترین تولیدکننده صابون در کشور است. مجموعه داروگر دارای پخش سراسری است؛ به طوری که در تمامی نقاط کشور محصولات را با قیمت ثابت به دست مصرف کننده می رساند. ما تنها شرکتی هستیم که در زمینه پخش محصولات در تمام کشور موفق است. همچنین ساخت بزرگترین کارخانه پودر رختشویى را از سال 81 در اشتهارد کرج آغاز کرده ایم که اکنون در مرحله آزمایشی تولید است و امسال افتتاح خواهد شد. ما در بلند مدت سه چشم انداز مهم را برای شرکت تعریف نموده ایم که شامل موارد زیر است:

1- گروه کف بزرگترین مجموعه شوینده و بهداشتی کشور

2- گروه کف در خدمت بهداشت و سلامت جامعه

3- حرکت به سوی جهانی شدن گروه کف

که تمام برنامه ها و اهداف شرکت در راستای تحقق چشم انداز، طراحی شده و به اجرا در می آید.

س: فکر می کنید بازار خوبی خواهید داشت؟

بله، زیرا مردم به محصولات داروگر اعتماد دارند و این یکی از ابزارهای مدیریت است. در ابتدا که وارد این شرکت شدم، احساس کردم از نشان شرکت می توان استفاده خوبی کرد. به دلیل این که مردم به این نشان اعتماد دارند. این بزرگترین سرمایه ما بود. در حقیقت توانستیم به دلیل داشتن نام نیک و اعتماد مردم، محصولاتی را تولید کنیم که سهم بالایی را در بازار به خود اختصاص می دهند. همچنین از ابزار بازاریابی، توزیع و برنامه ریزی به منظور تربیت نیروهای متخصص و کارشناس « شرکت کف » خوبی استفاده کردیم و در نهایت در سال گذشته مورد نیاز صنعت توانست اولین مرکز آموزشی علمی کاربردی را در صنایع بهداشتی و آرایشی در کرج با مجوز دانشگاه علمی کاربردی ایجاد نماید.

س: فعالیت های شرکت شما درچه زمینه ای است؟

در حال حاضر فعالیت های شرکت با گرایش بهداشتی و گرایش آرایشی و بهداشتی است که در آینده هم توسعه پیدا خواهد کرد.

س: نحوه پذیرش دانشجو از سوى مرکز آموزش علمی کاربردی داروگر چگونه است؟

ما از طریق آزمون سراسری دانشجو می گیریم و سال گذشته اولین سری دانشجویان و بهمن امسال دومین سری دانشجویان مان فارغ التحصیل می شوند.

س: به نظر شما یک کارآفرین موفق چه ویژگی های عمده ای دارد؟

کلمه کا رآفرینی کلمه بسیار خوبی است و من فکر می کنم که مشوق خوبی برای افراد خوش ذوق و مبتکر است. ابتکار و خلاقیت نقش اصلی است که کارآفرین باید ایجاد کند. البته این ابتکار و خلاقیت می تواند در هر زمینه اى باشد. می تواند نوآوری باشد یعنى تشخیص نیازهای یک جامعه و در آن راستا حرکت کردن باشد. می تواند با کالاها و خدماتی که عرضه می کند موجب ارتقاى فرهنگی جامعه بشود. من فکر می کنم که یک فرد کارآفرین ابتدا باید آرمان گرا باشد، یعنی اول باید ببیند این کاری که می خواهد انجام دهد برای چیست و در چه جهتی است. اگر در جهت منافع ملی کشور و در جهت رشد و تعالی اهداف جامعه است مسلماً می تواند موفق باشد. دوم این که باید تحولگرا باشد. یعنی بتواند با قدرت تشخیص خود نیازهای تحقق نیافته جامعه را شناسایی و برای رفع آنها برنامه ریزی نماید. من به عنوان فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی شریف چون علاقه خاصی به دانشگاهم دارم همیشه سعی کردم ارتباط خود را با دانشگاه حفظ کنم. از بدو تأسیس انجمن فارغ التحصیلان دانشگاهمان عضو آنجا بودم. چندین دوره است که جزو هیئت امنا و عضو هیئت اجرایی انجمن فارغ التحصیلان هستم و این برایم افتخارى است که بتوانم ارتباط خود را با دانشگاه حفظ کنم. متأسفانه بعضی از فارغ التحصیلان مانند یک ماهی که در آب هاى آزاد رها می شود، پس از فارغ التحصیل شدن در جامعه رها می شوند و خود را با دانشگاه، بیگانه احساس می کنند. دانشگاه صنعتی شریف در جهت حفظ رابطه فارغ التحصیلان با دانشگاه، در مراحل ابتدایی موفق بوده است اما هنوز در ابتدای راهند. ارتباط فارغ التحصیلان با دانشگاه، ارتباط با علم و فناورى روز است که به کار بردن آن در صنعت میتواند خیلی مؤثر باشد.

س: نظر شما در مورد شرکت های دانشجویی چیست؟

ما عمدتاً در تئوری خیلی قوی هستیم اما در عمل نه. تشکیل شرکت های دانشجویی، یک سازمان دهی منسجم ملی باشد، اما آیا واقعاً عملی است؟ آیا مانند خیلی « به نظر می آید» در جهت رشد کارآفرینی است و روشی که از کارها نخواهد شد که نیمه تمام مانده اند؟ به نظر من باید کمی اجرایی تر فکر کنیم. یک مقدار کار را کوچک تر گرفته و اجازه رشد به آن بدهیم. شاید بشود این را گفت که یکی از دلایل موفقیت من در شرکت کف این بوده است که هر کسی را به عنوان معاون خود قبول نکرده ام. به نظر من هر سازمانی یک مدیر می خواهد که در درجه اول باید مأموریتش برای خودش تفهیم کامل شده باشد در درجه دوم قابلیت اجرا داشته باشد.

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. زمینه های مورد نیاز علامت گذاری شده اند *